Drogeria Strefa bioderma
    facebook

    CITRONIL Tabletki na depresję 0,02g 28 tabletek

    Ocena:

    Producent: ORION CORPORATION

    EAN: 5909990025367

    Dostępność: Towar dostępny

    10.29
    Ilość produktów: kupuję
    CITRONIL Tabletki na depresję 0,02g 28 tabletek

    Wskazania:
    Epizody ciężkiej depresji. Lęk napadowy z agorafobią lub bez agorafobii. Zapobieganie nawrotom epizodów depresji.

    Przeciwwskazania:
    Nadwrażliwość na cytalopram lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nie stosować cytalopramu u pacjentów otrzymujących jednocześnie inhibitory MAO, w tym selegilinę w dawce większej niż 10 mg na dobę. Nie należy rozpoczynać leczenia cytalopramem wcześniej niż po upływie 2 tyg. po przerwaniu leczenia nieodwracalnymi inhibitorami MAO lub przed upływem czasu wskazanego w ChPL po przerwaniu leczenia odwracalnym inhibitorem MAO. Przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem MAO, powinno upłynąć co najmniej 7 dni od zakończenia leczenia cytalopramem. Stosowanie cytalopramu w skojarzeniu z linezolidem jest przeciwwskazane, o ile nie ma możliwości ścisłej obserwacji pacjenta i monitorowania ciśnienia tętniczego. Nie stosować w skojarzeniu z pimozydem.

    Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Zachowania samobójcze (próby i myśli samobójcze) oraz wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze i gniew) były częściej obserwowane w badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi, niż w grupie otrzymującej placebo. Jeśli w oparciu o potrzebę kliniczną podjęta zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany od kątem zachowań samobójczych. Brak danych dotyczących długotrwałego stosowania leku u dzieci i młodzieży dotyczących jego wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i rozwój zachowania. Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstwa. Ryzyko takie utrzymuje się do czasu wystąpienia istotnej klinicznie remisji. Pacjent powinien być ściśle monitorowany do momentu pojawienia się poprawy oraz we wczesnej fazie powrotu do zdrowia (zwiększone ryzyko samobójstwa). U pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów z ciężką depresją. Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia, szczególnie pacjentów w wieku poniżej 25 lat. Ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego nie zaleca się jednoczesnego stosowania cytalopramu i inhibitorów MAO-A. Cytalopramu nie należy stosować jednocześnie z lekami o działaniu serotoninergicznym, takimi jak sumatryptan i inne tryptany, tramadol, oksytryptan, tryptofan. U pacjentów z cukrzycą leki z grupy SSRI mogą zmieniać profil glikemii - konieczne może być dostosowanie dawki insuliny i (lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych. Należy natychmiast zaprzestać stosowania leku u pacjentów, u których w czasie leczenia wystąpiły drgawki. Cytalopramu nie należy stosować u pacjentów z niestabilną padaczką, natomiast pacjentów z kontrolowaną padaczką należy dokładnie obserwować. W przypadku zwiększenia częstości występowania napadów drgawek lek należy odstawić. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania cytalopramu i leczenia elektrowstrząsami (ograniczone dane kliniczne). Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie. Należy zaprzestać stosowania leku u pacjenta, u którego rozpoczyna się faza maniakalna. Zalecana jest ostrożność u pacjentów stosujących leki z grupy SSRI w skojarzeniu z lekami wpływającymi na czynność płytek krwi bądź zwiększającymi ryzyko krwawień, jak również u pacjentów z krwawieniami w wywiadzie. W przypadku wystąpienia objawów zespołu serotoninowego (pobudzenie, drżenie, drgawki kloniczne mięśni, hipertermia) lek należy odstawić i zastosować leczenie objawowe. U pacjentów z psychozami i depresją cytalopram może nasilać objawy psychotyczne. Nie zaleca się stosowania cytalopramu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), ponieważ nie ma danych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć dawkę oraz ściśle kontrolować czynność wątroby. Nie należy równocześnie stosować cytalopramu i preparatów zawierających ziele dziurawca. U niektórych pacjentów z zaburzeniami lękowymi na początku leczenia może wystąpić nasilenie objawów lękowych (lęk paradoksalny); reakcja ta zwykle ustępuje w ciągu pierwszych 2 tyg. od rozpoczęcia leczenia. Zwiększone stężenie metabolitu cytalopramu (didemetylocytalopram) może teoretycznie wydłużać odstęp QT u predysponowanych pacjentów, pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużenia odcinka QT lub u pacjentów z hipokaliemią lub hipomagnezemią. Jednak badania kliniczne (również z udziałem pacjentów u których występowały już wcześniej choroby serca), nie wykazały klinicznie istotnych zmian w zapisie EKG. Monitorowanie zapisu EKG może być jednak wskazane w przypadkach przedawkowania lub zaburzeń metabolicznych powodujących zwiększone stężenie leku w osoczu, np. zaburzeń czynności wątroby. U pacjentów, u których rozwiną się objawy akatyzji, zwiększanie dawki może być niekorzystne. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat zawiera również sód (<40 µg/tabl.).

    Cytalopram nie powinien być stosowany podczas ciąży, chyba że w razie bezwzględnej konieczności. Jeśli lek ma być stosowany podczas ciąży, należy zmniejszyć dawkę i jeśli to możliwe, zaprzestać jego stosowania w ciągu ostatnich tygodni przed terminem porodu. Noworodki powinny być poddane obserwacji, jeśli cytalopram był stosowany w późniejszych okresach ciąży, szczególnie w III trymestrze. Należy unikać nagłego przerywania stosowania leku w czasie ciąży. W przypadku stosowania leków z grupy SSRI i (lub) SNRI w późniejszych okresach ciąży, u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: zaburzenia oddychania, sinica, bezdech, drgawki, niestabilność temperatury ciała, trudności z pobieraniem pokarmu, wymioty, hipoglikemia, hipertonia, hipotonia, wzmożenie odruchów, drżenie, nadmierne reagowanie na bodźce, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i trudności ze spaniem. Objawy te mogą być związane z działaniem serotoninergicznym lub objawami z odstawienia. W większości przypadków powikłania zaczynają się natychmiast lub niedługo (<24 h) po porodzie. Stosowanie leków z grupy SSRI podczas ciąży, zwłaszcza pod koniec ciąży, może zwiększać ryzyko wystąpienia przewlekłego nadciśnienia płucnego u noworodka (PPHN). Cytalopram przenika do mleka kobiecego w małych ilościach. Ocenia się, że karmione piersią dziecko otrzyma około 5% dobowej dawki dla matki w przeliczeniu na masę ciała. U niemowląt obserwowano jedynie niewielkie objawy lub w ogóle ich nie obserwowano. Dostępne dane nie wystarczają jednak do oceny zagrożenia dla dziecka. Korzyści z karmienia piersią powinny być większe niż potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u dziecka. Zaleca się ostrożność. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na płodność. Potencjalne ryzyko dla ludzi jest nieznane.

    Efekty uboczne:
    Bardzo często: senność, bezsenność, zaburzenia akomodacji, kołatanie serca, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększona potliwość, osłabienie. Często: zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, zaburzenia snu, zaburzenia koncentracji, koszmary senne, amnezja, lęk, osłabienie popędu płciowego, apatia, splątanie, zaburzenie orgazmu (u kobiet), migrena, drżenie, parestezje, zaburzenia smaku, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, szum w uszach, niedociśnienie, nadciśnienie, ziewanie, nieżyt błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, biegunka, zaparcia, niestrawność, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, zwiększone wydzielanie śliny, świąd, bóle mięśni, bóle stawów, zaburzenia mikcji, wielomocz, impotencja, zaburzenia wytrysku, niezdolność do wytrysku, bolesne miesiączkowanie, anorgazmia u kobiet, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała, agresja, depersonalizacja, omamy, mania, euforia, zwiększenie popędu płciowego, drgawki, omdlenie, rozszerzenie źrenic, bradykardia, tachykardia, kaszel, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, pokrzywka, łysienie, wysypka, plamica, nadwrażliwość na światło, zatrzymanie moczu, obrzęk, złe samopoczucie, kobiety: krwotok miesiączkowy. Rzadko: hiponatremia, napady drgawkowe grand mal, dyskineza, zaburzenia smaku, krwotok, zapalenie wątroby, gorączka. Bardzo rzadko: nadkomorowe i komorowe zaburzenia rytmu, mlekotok. Częstość nieznana: trombocytopenia, nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hipokaliemia, napady panicznego lęku, bruksizm, niepokój, wyobrażenia samobójcze, zachowania samobójcze, drgawki, zespół serotoninowy, zaburzenia pozapiramidowe, akatyzja, zaburzenia ruchowe, zaburzenia widzenia, wydłużenie odcinka QT (głównie u pacjentów z występująca wcześniej chorobą serca), niedociśnienie ortostatyczne, krwawienie z nosa, krwawienia z przewodu pokarmowego (w tym krwawienie z odbytnicy), nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby, obrzęki naczynioruchowe, wybroczyny i inne krwawienia do skóry i tkanki podskórnej, kobiety: krwotok maciczny, mężczyźni: priapizm. Badania epidemiologiczne, prowadzone głównie u pacjentów w wieku 50 lat i starszych, wskazują na zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów przyjmujących leki z grupy SSRI i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Mechanizm prowadzący do tego ryzyka nie jest znany.
    Odstawienie leków z grupy SSRI i (lub) SNRI (zwłaszcza nagłe) zazwyczaj prowadzi do wystąpienia objawów z odstawienia: zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (w tym parestezje i wrażenie przeszycia prądem), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne marzenia senne), pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie, splątanie, pocenie się, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalną, drażliwość, zaburzenia widzenia.

    Działanie:
    Lek przeciwdepresyjny - selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Praktycznie nie wpływa na wychwyt zwrotny noradrenaliny, dopaminy i GABA. Nie wykazuje powinowactwa lub ma bardzo niewielkie powinowactwo do receptorów 5-HT1A, 5-HT2, dopaminergicznych D1 i D2, adrenergicznych ?1, ß2 i ß, histaminergicznych H1 i cholinergicznych (muskarynowych). Po podaniu doustnym lek wchłania się prawie całkowicie, niezależnie od obecności pokarmu. Biodostępność wynosi ok. 80%. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 4 h. Ok. 80% leku i jego metabolitów wiąże się z białkami osocza. Głównymi metabolitami cytalopramu są demetylocytalopram, didemetylocytalopram, które są mniej selektywnymi i słabszymi ihnibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny. T0,5 w fazie eliminacji wynosi ok. 36 h. Lek wydalany jest głównie przez wątrobę (85%), pozostałe 15% - przez nerki. 12-23% dawki wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. Stężenie w osoczu w stanie równowagi dynamicznej ustala sie po upływie 1-2 tyg.

    Sposób użycia/Dawkowanie:
    Doustnie. Dorośli. Działanie przeciwdepresyjne leku może wystąpić po co najmniej 2 tyg. stosowania. Leczenie należy kontynuować po ustąpieniu objawów przez minimum 6 mies. Depresja: zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę. Zależnie od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększać w razie konieczności o 10 mg, do 40 mg na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 60 mg. Lęk napadowy: dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Po 1 tyg. leczenia dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 20-30 mg na dobę. Jeśli reakcja pacjenta na leczenie jest niewystarczająca, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 60 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) należy zachowywać ostrożność oraz rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej wynoszącej 10-20 mg na dobę. Dawkę można zwiększać zależnie od indywidualnej reakcji pacjenta. Maksymalna zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki; u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) nie zaleca się stosowania. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 10 mg na dobę przez pierwsze 2 tyg. leczenia. Dawka dobowa nie powinna być większa niż 30 mg. Pacjent powinien być pod obserwacją kliniczną. Zalecana jest ostrożność i bardzo dokładne zwiększanie dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z rozpoznanym słabym metabolizmem z udziałem CYP2C19 zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę przez pierwsze 2 tyg. leczenia. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę.
    Lek należy stosować raz na dobę, rano lub wieczorem. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, popijać płynem.

    Skład:
    1 tabl. powl. zawiera 10mg, 20 mg lub 40 mg cytalopramu w postaci cytalopramu bromowodorku. Preparat zawiera laktozę.

    Opakowanie:
    28 tabl.

    ELIXIR M.A. Kwiatkowscy SP. J. zastrzega sobie prawo do zmiany cen i specyfikacji wystawionych towarów bez uprzedzenia. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości prosimy przed podjęciem decyzji o kontakt z pracownikiem apteki ElixirZdrowia.pl

    Brak wystawionych opini dla produktu!

    Napisz własną opinię:

    Tylko osoby zalogowane, które kupiły produkt mogą wystawić komentarz. Zaloguj się lub zarejestruj w naszym sklepie.

    Newsletter

    Płatności Obsługujemy wszystkie banki dzięki płatnościom

    Wysyłka

    Olsztyn

    Apteka ELIXIR

    tel: 662 083 853
    e-mail: kontakt@elixirzdrowia.pl