Dermokosmetyki: co to jest i jak wybierać mądrze

Czym są dermokosmetyki z punktu widzenia prawa, czym różnią się od kosmetyków drogeryjnych, jak czytać skład INCI i deklaracje na opakowaniu oraz jak oceniać produkty bez rankingów.

Najważniejsze

  • Słowo „dermokosmetyki” nie jest kategorią prawną. W rozporządzeniu (WE) nr 1223/2009 definicja obejmuje „produkt kosmetyczny”, a terminu „dermokosmetyk” nie ma w tekście aktu ani w jego załącznikach. To określenie handlowe.
  • Przegląd Draelos z 2009 roku opisuje w kontekście rynku amerykańskiego kosmeceutyki (pokrewne pojęcie) jako obszar dermatologii „niezdefiniowany, niesklasyfikowany i nieuregulowany”. Jeśli produkt spełnia definicję produktu kosmetycznego, podlega przepisom o kosmetykach, a przy jego ocenie warto opierać się na składzie, deklaracjach i dowodach na ich poparcie.
  • Deklaracje na opakowaniu muszą spełniać wspólne kryteria z rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 655/2013, między innymi opierać się na adekwatnych i weryfikowalnych dowodach. Samo sformułowanie „testowane dermatologicznie” nie mówi, jak i na kim badano produkt.
  • Skład INCI jest ułożony według malejącej zawartości (z wyjątkiem składników poniżej 1 proc.), więc to on pozwala porównać produkty niezależnie od ceny i marki.
  • Przy chorobach skóry (atopowe zapalenie skóry, trądzik, łuszczyca) sam kosmetyk może nie wystarczyć, dlatego wybór pielęgnacji warto omówić z lekarzem lub farmaceutą.

Czym są dermokosmetyki: definicja marketingowa, nie prawna

W polskich drogeriach i internecie „dermokosmetykami” nazywa się zwykle kosmetyki sprzedawane z odwołaniem do dermatologii, kierowane do skóry wrażliwej, suchej, skłonnej do niedoskonałości lub atopowej. Nie jest to jednak pojęcie z przepisów.

Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 definiuje „produkt kosmetyczny” jako substancję lub mieszaninę przeznaczoną do kontaktu z zewnętrznymi częściami ciała człowieka, której wyłącznym lub głównym celem jest utrzymywanie ich w czystości, perfumowanie, zmiana ich wyglądu, ochrona, utrzymywanie w dobrej kondycji lub korygowanie zapachu ciała. W całym tekście aktu, wraz z załącznikami, nie ma ani terminu „dermokosmetyk”, ani jego definicji. Samo użycie tego słowa nie przesądza o kategorii prawnej produktu: jeśli produkt spełnia definicję produktu kosmetycznego, podlega przepisom o kosmetykach, a o tym, jakie ramy prawne dotyczą konkretnego produktu, rozstrzygają organy krajowe i sądy (motyw 4 rozporządzenia 655/2013).

Podobnie ocenia to literatura naukowa. Draelos, w artykule z 2009 roku w czasopiśmie Clinics in Dermatology, opisuje kosmeceutyki jako obszar niezdefiniowany, niesklasyfikowany i nieuregulowany. Autorka wskazuje, że produkty te są sprzedawane jako kosmetyki, a przepisy ograniczają deklaracje do poprawy wyglądu, ponieważ deklaracja poprawy funkcji skóry przeniosłaby produkt do kategorii leków. Tekst dotyczy rynku amerykańskiego, ale sama trudność z definicją jest opisana jako sedno problemu. W badaniach naukowych termin „dermokosmetyki” bywa używany inaczej: w międzynarodowym konsensusie ekspertów dotyczącym trądziku (Thiboutot i wsp., 2025) zaznaczono, że nie ma standardowej definicji, i opisano je jako produkty o aktywnym działaniu pielęgnacyjnym i zarazem kosmetycznym.

Dermokosmetyk a kosmetyk drogeryjny: realne różnice

Skoro przepisy UE o kosmetykach nie wyodrębniają kategorii dermokosmetyków, różnic trzeba szukać gdzie indziej. Według opisu redakcyjnego, a nie badań porównawczych, w praktyce mogą dotyczyć:

  • składu - producent produktu reklamowanego jako dermokosmetyk może deklarować na przykład brak substancji zapachowych lub krótszą listę składników, co warto sprawdzić w składzie INCI;
  • dokumentacji - producent może posiadać badania własne produktu, a ich zakres i jakość są różne;
  • grupy docelowej - opakowanie wskazuje na przykład skórę wrażliwą, atopową lub suchą;
  • ceny i kanału sprzedaży - to cechy handlowe, które nie dowodzą skuteczności.

Przywołane źródła nie zawierają porównania skuteczności kosmetyków droższych i tańszych. Z tego powodu nie można twierdzić, że produkt z dopiskiem „dermo” działa lepiej od innego. American Academy of Dermatology (AAD), omawiając pielęgnację suchej skóry, wskazuje składniki, na które warto zwrócić uwagę w kremie lub maści (między innymi gliceryna, kwas hialuronowy, wazelina, masło shea, dimetykon), a o cenie i marce nie wspomina. Akademia zaznacza też, że nie rekomenduje konkretnych firm ani produktów.

Jak oceniać produkt: skład, badania producenta, deklaracje

Skład INCI

Zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1223/2009 na opakowaniu umieszcza się wykaz składników poprzedzony słowem „ingredients”. Składniki wymienia się w kolejności malejącej według masy w chwili dodania do mieszaniny, a te występujące w stężeniu poniżej 1 proc. mogą być podane w dowolnej kolejności. Dlatego początek listy mówi o tym, z czego produkt głównie się składa, natomiast koniec nie pozwala odczytać, który z drobnych składników jest go więcej. Szczegóły czytania listy opisano w tekście o czytaniu składu INCI, a przegląd grup substancji w materiale o składnikach aktywnych w kosmetykach.

AAD zaleca przy skórze suchej i wrażliwej wybierać produkty oznaczone jako „fragrance-free” (bez substancji zapachowych). Według AAD określenie „unscented” może oznaczać, że produkt zawiera substancje neutralizujące lub maskujące zapach, które mogą drażnić suchą, wrażliwą skórę.

Obecność składnika to nie to samo co skuteczność

Załącznik do rozporządzenia 655/2013 stanowi, że jeżeli produkt jest oznaczony jako zawierający dany składnik, składnik ten musi w nim występować. Jednocześnie deklaracja nie może sugerować, że gotowy produkt ma właściwości składnika, jeśli tak nie jest. Gdy producent przenosi właściwości składnika na produkt końcowy, powinien to wykazać, na przykład obecnością składnika w skutecznym stężeniu. W praktyce sama nazwa składnika na froncie opakowania nie informuje o jego ilości.

Badania i opinie

Wspomniany konsensus ekspertów dotyczący trądziku (Thiboutot i wsp., JEADV 2025) oceniono jako oparty na dowodach o jakości niskiej do umiarkowanej. Autorzy zaznaczyli, że badań jest niewiele, dlatego oceniali kategorię dermokosmetyków jako całość, a nie poszczególne składniki, i wskazali potrzebę lepszych badań. Badanie i pomoc w redagowaniu tekstu sfinansował producent kosmetyków, a część autorów deklaruje w oświadczeniu współpracę z firmami kosmetycznymi i farmaceutycznymi. Wniosek dla czytelnika: wyniki dotyczące całej kategorii nie dowodzą skuteczności konkretnego produktu, a informacja o źródle finansowania jest ważną częścią oceny każdego badania. Przy trądziku decyzje o pielęgnacji i leczeniu należy omówić z lekarzem, a ogólny opis pielęgnacji znajdziesz w tekście o cerze trądzikowej.

Jak czytać deklaracje („testowane dermatologicznie”)

Rozporządzenie 655/2013 wylicza sześć wspólnych kryteriów dla deklaracji kosmetycznych: zgodność z przepisami, prawdziwość udzielanych informacji, dowody, zgodność ze stanem faktycznym, uczciwość oraz świadome podejmowanie decyzji. Według tych kryteriów deklaracje bezpośrednie i pośrednie powinny mieć adekwatne, weryfikowalne dowody, a badania muszą odnosić się do produktu i deklarowanej korzyści oraz opierać się na odpowiedniej metodologii. Deklaracja nie może też wykraczać poza to, co potwierdzają dostępne dowody, ani przedstawiać cechy wspólne dla wielu produktów jako unikalne. Artykuł 20 rozporządzenia 1223/2009 zabrania z kolei używania tekstów, nazw, znaków towarowych, obrazów lub innych znaków w sposób przypisujący produktom cechy lub funkcje, których nie mają.

W tekście rozporządzenia 655/2013 nie występują sformułowania „testowane dermatologicznie” ani „hipoalergiczny” i nie ma tam ich definicji. Nie oznacza to, że są zakazane, tylko że obowiązują je te same ogólne kryteria. Z samego napisu nie da się więc odczytać, ile osób badano, jakie były kryteria oceny ani czy badanie dotyczyło skóry wrażliwej. Pytania pomocnicze, które nasuwają się przy takiej deklaracji:

  • czy producent podaje, co dokładnie zbadano (podrażnienie, tolerancję, skuteczność)?
  • czy deklaracja dotyczy gotowego produktu, czy tylko jednego składnika?
  • czy opis jest konkretny, czy opiera się na ogólnych hasłach?

Deklaracja nie zastępuje też własnej obserwacji reakcji skóry. Osoby ze skórą skłonną do reakcji mogą zapoznać się z tekstem o cerze wrażliwej, a według AAD pieczenie, szczypanie lub podrażnienie po zastosowaniu kosmetyku warto zgłosić dermatologowi.

Odrębną kwestią jest oznaczanie treści reklamowych w mediach. UOKiK wskazuje, że wpis influencera powinien być oznaczony jako materiał reklamowy, gdy twórca otrzymuje korzyść finansową, w tym za pośrednictwem linków afiliacyjnych, a produkty otrzymane w ramach umowy promocyjnej (barter) również uznaje za korzyść. Rekomendacja produktu nie musi więc być opinią niezależną, dlatego warto sprawdzać, czy zawiera czytelne oznaczenie.

Marki dermokosmetyczne: mapa bez nazw handlowych

Dla oceny produktu ważniejsze od nazwy marki są dane, które można zweryfikować: pełny skład INCI, informacja o przeznaczeniu, opis badań i ich metodyki oraz sposób, w jaki producent formułuje deklaracje. Ta sama marka może oferować produkty o bardzo różnym składzie, więc oceniać należy każdy z osobna, a nie cały asortyment. Redakcja, zgodnie ze swoją metodą, nie wskazuje w tym tekście konkretnych produktów ani sklepów.

Kryteria porównywania produktów na tej stronie

Serwis opisuje sposób pracy na stronie Jak pracujemy (wytyczne towarzystw naukowych, karty produktów, składy podawane przez producentów, publikacje z recenzją). W tym tekście przy ocenie produktów zwraca się uwagę na:

  1. Skład INCI z karty producenta, z datą sprawdzenia, i ocenę pierwszych pozycji listy oraz obecności substancji zapachowych.
  2. Przeznaczenie deklarowane przez producenta (skóra sucha, wrażliwa, tłusta), odniesione do opisów w tekstach o rodzajach cery.
  3. Deklaracje zapisane jako „według producenta”, bez przyjmowania ich za potwierdzone, jeśli producent nie udostępnia opisu badań.
  4. Źródła naukowe: wytyczne towarzystw dermatologicznych, dokumenty instytucji publicznych i publikacje recenzowane, z informacją o finansowaniu, jeśli jest znane.
  5. Brak rankingów „najlepszy” bez jawnej metody.

Kiedy dermokosmetyk ma sens, a kiedy wystarczy tańszy

Przywołane źródła nie pozwalają uznać ceny produktu za wskaźnik jego jakości ani skuteczności. Na podstawie przywołanych źródeł można sformułować kilka wskazówek ogólnych:

  • Przy suchej skórze AAD wskazuje, że maści i kremy nawilżają skórę skuteczniej niż balsamy, a ważny jest skład (AAD wymienia między innymi glicerynę, kwas hialuronowy, wazelinę, masło shea i dimetykon). Szczegóły opisano w tekstach o emolientach, barierze hydrolipidowej i kremach nawilżających do twarzy.
  • Przy skórze wrażliwej AAD zaleca, w odniesieniu do skóry suchej i wrażliwej, produkty oznaczone jako „fragrance-free” (bez substancji zapachowych).
  • Przy skórze atopowej i objawach chorobowych dobór preparatów to sprawa do omówienia z lekarzem; ogólne informacje: skóra atopowa.
  • Przy trądziku konsensus ekspertów (sfinansowany przez producenta kosmetyków) opisuje dermokosmetyki jako mogące dawać pewną korzyść: samodzielnie przy łagodnych postaciach trądziku, jako terapia podtrzymująca po leczeniu oraz jako uzupełnienie leczenia, ale na podstawie dowodów o jakości niskiej do umiarkowanej. O doborze decyduje lekarz.

Przy wprowadzaniu nowego produktu łatwiej ocenić reakcję skóry, gdy zmienia się jeden element pielęgnacji naraz. Całość codziennej pielęgnacji opisuje tekst o pielęgnacji twarzy oraz o rutynie na dzień i na noc. Filtry przeciwsłoneczne omówiono w osobnej kategorii ochrony przeciwsłonecznej, a składniki w kategorii składniki.

Ten tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani farmaceuty. Przy utrzymujących się zmianach skórnych, nasilonym podrażnieniu lub chorobie skóry zgłoś się do specjalisty.

Źródła

  • Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych (art. 2, 19, 20), 2009. eur-lex.europa.eu
  • Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 655/2013 z 10 lipca 2013 r. ustanawiające wspólne kryteria uzasadniania deklaracji dotyczących produktów kosmetycznych, 2013. eur-lex.europa.eu
  • Draelos Z.D., Cosmeceuticals: undefined, unclassified, and unregulated. Clin Dermatol 27(5):431-434, 2009. doi.org
  • Thiboutot D. i wsp., International expert consensus recommendations for the use of dermocosmetics in acne. J Eur Acad Dermatol Venereol 39(5):952-966, 2025. doi.org
  • American Academy of Dermatology, Dermatologists’ top tips for relieving dry skin, 2026. aad.org
  • UOKiK, Influencer marketing (oznaczanie treści reklamowych), strona sprawdzona 11-11-2026. uokik.gov.pl